[ad_1]

آنها چه هستند تفاوتهای اساسی بین انسانهای مدرن و نزدیکترین بستگان ما ، نئاندرتالها و دنیسوانها؟ به نظر می رسد از نظر نئاندرتال ها تفاوت آشکاری وجود ندارد. آنها از ابزارهای پیشرفته ای استفاده کردند ، هنر ساختند و در برخی شرایط بسیار سخت خود را تثبیت کردند. اما تا آنجا که می توانیم بگوییم ، کل جمعیت آنها هرگز زیاد نبوده است. وقتی انسانهای مدرن به صحنه اوراسیا رسیدند ، تعداد ما افزایش یافت ، ما حتی بیشتر گسترش یافتیم و نئاندرتالها و دنیسوان ها سرانجام آواره شدند و سرانجام ناپدید شدند.

با توانایی خود در به دست آوردن DNA باستان ، اکنون ژنوم نئاندرتال ها و دنیسوان ها را مورد بررسی قرار داده ایم که به ما اجازه می دهد س questionال مشخص تری بپرسیم: آیا ممکن است برخی از اختلافات ما به دلیل ژنتیک باشد؟

این سه گونه از اقوام نزدیک هستند ، بنابراین تعداد تفاوت در پروتئین های ما نسبتاً کم است. اما یک تیم بزرگ تحقیقاتی بین المللی یکی از آنها را شناسایی و دوباره در سلولهای بنیادی مشتق شده از انسان مدرن ایجاد کرد. و محققان دریافتند که بافت عصبی ساخته شده از این سلول ها تفاوت های چشمگیری با همان بافت رشد یافته با نسخه مدرن انسانی این ژن دارد.

به عنوان اولین گام در کار آنها ، محققان مجبور شدند ژنی را برای هدف گیری تعیین کنند. همانطور که در بالا ذکر شد ، ژنوم هر سه گونه فوق العاده شبیه است. و شباهت فقط زمانی افزایش می یابد که به قسمتهایی از ژنوم که پروتئین ها را رمزگذاری می کنند ، نگاه کنید. یک عارضه اضافی این است که برخی از نسخه های ژن موجود در نئاندرتال ها هنوز در بخشی از جمعیت مدرن بشر وجود دارد. آنچه محققان می خواستند انجام دهند یافتن ژنی است که در آن نئاندرتال ها و دنیسوانان یک نسخه دارند و تقریباً همه انسان های مدرن نسخه دیگری دارند.

از ده ها هزار ژن ، آنها فقط 61 مورد را یافتند که این آزمایش را گذرانده اند. او کسی بود که تصمیم گرفت تا روی آن تمرکز کند NOVA1. با وجود نام صدا ، NOVA1 به سادگی نامگذاری شد زیرا در ابتدا کشف شد که با سرطان در ارتباط است: آنتی ژن عصبی عصبی عصبی 1. یک نگاه به درخت خانواده مهره داران نشان می دهد که نئاندرتال ها و دنیسوان ها نسخه ای از NOVA1 با همه چیز ، از نخستی های دیگر گرفته تا مرغ ، به این معنی که او در نیایی که پستانداران با دایناسورها مشترک داشتند ، حضور داشته است.

با این وجود تقریباً همه افراد نسخه متفاوتی از ژن دارند (هنگام جستجوی یک چهارم میلیون ژنوم در یک پایگاه داده ، محققان فقط توانستند سه مورد از نسخه نئاندرتال را شناسایی کنند). این تفاوت به سختی قابل توجه است – تبادل در یک اسید آمینه نزدیک در یک نقطه از ژن ، اما این تفاوت است. (برای کسانی که مراقبت می کنند ، این ایزولوسین برای والین است.)

ولی NOVA1 نوعی ژن است که در آن تغییرات کوچک به طور بالقوه می توانند تأثیر عمده ای داشته باشند. RNA های مورد استفاده در ساخت پروتئین در اصل از مخلوطی از قسمتهای مفید جدا شده توسط عناصر جداکننده فایده ای که نیاز به اتصال به هم داشتند ، ساخته شده اند. برای بعضی از ژن ها ، بخشهای مختلف را می توان به بیش از یک روش به هم متصل کرد ، و اجازه می دهد اشکال مختلف پروتئین از همان منبع RNA تولید شود. NOVA1 فرآیند اتصال را تنظیم می کند و می تواند تعیین کند که کدام شکل از چندین ژن در سلول های فعال وجود دارد. برای NOVA1، سلولهایی که در آنها فعال است شامل بسیاری از قسمتهای سیستم عصبی است.

اگر پاراگراف آخر کمی گیج کننده بود ، نسخه کوتاه به شرح زیر است: NOVA1 می تواند انواع پروتئین های تولید شده در سلول های عصبی را تغییر دهد. و از آنجا که رفتار ناحیه ای است که در آن انسانهای مدرن ممکن است با نئاندرتال متفاوت بوده باشند ، این یک هدف جذاب این نوع تحقیقات است.

بدیهی است که مشکلات اخلاقی در تلاش برای دیدن آنچه که نسخه نئاندرتال با افراد واقعی انجام می دهد وجود دارد. اما برخی از فناوری های توسعه یافته در دهه گذشته یا اکنون به ما اجازه می دهند به طریقی کاملاً متفاوت به این مسئله نزدیک شویم. ابتدا محققان توانستند سلولها را از دو فرد مختلف بگیرند و آنها را به سلولهای بنیادی تبدیل کنند که قادر به رشد در هر سلول در بدن هستند. آنها سپس با استفاده از فناوری ویرایش ژن Crispr نسخه انسانی این ژن را به نسخه نئاندرتال تبدیل کردند. (یا اگر کمتر خیرخواه هستید ، می توانید آن را نسخه مرغ بنامید.)

[ad_2]

منبع: sadeh-news.ir

ایندکسر