سریال های ترکی با واقعیت جامعه این کشور فاصله زیادی دارد



محمدرضا مجداسیان، منتقد و کارشناس سینما گفت: وقتی سینمای ترکیه را در سال‌های اخیر بررسی می‌کنیم، به لطف نگاه صنعتی توام با هنر، رشد زیادی پیدا کرده است و همجواری فرهنگی، مذهبی، تاریخی و سرزمینی ایران و … ترکیه به درک بهتر کمک می کند و به همین دلیل برخی از ایرانیان سینمای ترکیه را ترجیح می دهند.

به گفته مگداسیان، جدای از بحث رتبه بندی، سینما یک زبان بین المللی است. کارگردانانی چون کیارستمی در ایران و نوری بیلگه گیلان در ترکیه در حال تبدیل شدن به کارگردانان بزرگی هستند که آثارشان در سطح جهانی شناخته شده است. حال اگر تولید مشترکی با این زبان بین المللی انجام شود، اهمیت آن دوچندان می شود. قبل از آن تجربه تولید مشترک با کشورهای دیگر را داشتیم اما نتیجه به تولید مشترک موجه منجر نشد. اما تعامل با ترکیه مزایای زیادی دارد زیرا ما اشتراکات زیادی داریم.

مجداسیان با پرداختن به موضوع فیلم «درخت خاموش» ادامه داد: حال و هوای فیلم شبیه سینمای کیارستمی است و نوع نگاه آنتونیونی – در سینمای ایتالیا و در سینمای اینگمار برگمان شکل دیگری را می بینیم. از آن این که شخصیت اصلی فیلم سعی می کند بر اساس رفتار مبتنی بر تجربیات درون نگری کند، در سینمای هالیوود به گونه دیگری پیش می رود. در سینمای هالیوود باید شخصیتی را بر اساس واقعیات بیرونی ساخت و رفتارش صمیمانه و آشکار باشد. وقتی به سینمای اروپا می‌رویم، به دلیل نگاه شرقی‌تر و بافت فرهنگی کارگردان، شخصیت بیشتر در خود فرو می‌رود. آنچه ما در شرق به عنوان عرفان می شناسیم بسیار متافیزیکی تر و فراتر از عقل است. اگر بخواهیم فیلم شرقی بسازیم باید شرقی ها و مخاطب را بشناسیم.

مگداسیان درباره رابطه شخصیت اصلی فیلم از منظر روان‌شناختی اظهار داشت: این فیلم را می‌توان بر اساس روانکاوی فروید دید. نیروی محرکه بیرونی داستان رابطه قهرمان داستان با والدینش در کودکی و تحقیر همسرش و همچنین حضور دختری است که او را به یاد عشق قدیمی اش می اندازد. همه اینها باعث می شود این شخصیت از مرحله کودکی به بزرگسالی به مرحله کودکی کمی بالغ برود. دیالوگی در فیلم وجود داشت که می گفت وقتی مردم می میرند نه در قبال کارهایی که کرده اند بلکه مسئول کارهایی که انجام نداده اند نیز پاسخگو نخواهد بود.در جای دیگر شخصیت اصلی فیلم می گوید تمام تلاش خود را کرده است. زندگی برای انجام آنچه دیگران می خواهند در نهایت، وقتی این مرد به سستی و بلاتکلیفی می رسد، تبدیل به شخصیتی شبیه زندگی می شود.

حتما بخوانید:
آموزش کامل راه اندازی فروشگاه فایل

این منتقد با اشاره به این جمله که هنر از رنج زاییده می شود، ادامه داد: بسیاری از فیلسوفان و روان شناسان معتقدند چیزی مانند هنر از رنج زاییده می شود; یک هنرمند برای فرار از واقعیت به هنر روی می آورد. من معتقدم تا رنجی نباشد تولد اتفاق نمی افتد. حالا اگر شخصیت اصلی فیلم بعد از دو سه سال نمی تواند چیزی بنویسد به این دلیل است که زخم آنقدر خوب نشده است که شکوفا شود. این فیلم ادبیات را تجلیل می کند، یعنی ادبیات جان انسان ها را نجات می دهد، نه تیراندازی به همسر. تغییر ناگهانی برای ادبیات و عشق حیاتی بود. عشقی کهنه در وجودش زنده می شود، عشقی که هیچ کاری به او نکرد و از دست داد.

وی ادامه داد: انتخاب بازیگران این فیلم بسیار درست بود و مخاطب به شخصیت ها اعتقاد داشت و این توانایی کارگردان است. اگر آن‌ها نبودند، فیلم مثل آن فیلم‌هایی می‌شد که سعی می‌کنند هنری باشند اما تماشاگر آن را رد می‌کند.

علی نوری اسکویی تهیه کننده این فیلم نیز با اشاره به اینکه «درخت سکوت» فیلمی خاص و سخت بود، گفت: ساخت فیلمی که با ورود بازیگران ایرانی، کار سختی بود. یه جاهایی یه طعم ایرانی.” کارگردان فیلم فیصل سویسال را فقط از طریق پاسپورت ترکیه ای اش می شناسم، زیرا او در دوره سینما در ایران تحصیل کرده و با شاخه های مختلف ادبیات و فرهنگ ایران آشنایی دارد.

وی افزود: شخصیت اصلی فیلم حیاتی شخصیتی دارد که فقط در عصر ما پیدا می شود. فیصل اصرار داشت که شخصیت نباید تغییر کند. تصویر روانشناسی می تواند در یک فضای واقع گرایانه معنا پیدا کند، اما برای خلق یک شخصیت به کسی نیاز دارید که بتواند خشونت را ببیند و جایی تغییر کند، به نظر من ضعیف ترین فرد در این فیلم قهرمان است.

فیصل سوئیصل کارگردان این فیلم نیز با تشکر از گروه هنری هنر و تجربه برای فراهم آوردن شرایط برای تماشا و نمایش این فیلم گفت: با همکاران فرانسوی خود نیز برای ساخت این فیلم قبل از ایران صحبت کردم و آنها گفتند که این کار را انجام خواهیم داد. از منظر کلاسیک با مشکلاتی روبرو می شوند، زیرا شخصیت اصلی فیلم در نهایت با رفتن به زندان موافقت می کند که در فرانسه احمقانه است. فرانسوی ها معتقد بودند که شخصیت اصلی باید خود را به عنوان یک قهرمان به مردم ثابت کند. اما می خواستم شخصیت اصلی انتقام غیرمستقیم بگیرد، با اینکه جامعه با او مشکل دارد، اما او با جامعه اطرافش مشکلی ندارد.

حتما بخوانید:
بهترین های CES 2021: تلفن ، لپ تاپ ، دوربین ، فناوری سلامت

وی در پاسخ به سوالی درباره سریال های ترکی و تفاوت اصلی آنها با سینمای ترکیه گفت: من و سایر همکارانم معمولا این سریال ها را نمی بینیم زیرا از نظر سینمایی و فرم بسیار ضعیف هستند.

فیصل ادامه داد: سریال هایی که در ترکیه ساخته می شود و در ایران و بسیاری از کشورهای دیگر بیننده و بیننده دارد، اصلا شبیه واقعیت جامعه ترکیه نیست و اگر کسی بخواهد تصور کند که با دیدن این سریال ها با فرهنگ و فرهنگ آشنا می شود. مردم ترکیه، این اشتباه است. چون این سریال ها واقعیت ها را نشان نمی دهند اما با دیدن فیلم های ایرانی می توان با فرهنگ و واقعیت جامعه ایرانی به خوبی آشنا شد. من این را دوست دارم

فیصل با اشاره به اینکه «درخت خاموش» در جشنواره های مختلف دیده شده است، افزود: با وجود اینکه این فیلم جوایز زیادی کسب کرده است، اما معتقدم کارگردان باید اثر خود را بسازد و مراقب باشد که در دام جشنواره های مختلف به ویژه جشنواره های اروپایی بیفتد. ، که سعی در جذب آنها دارند از نوع فیلمسازی هستند و نباید بر اساس سلیقه جشنواره فیلم بسازند.

سردار ارچین بازیگر نقش اول این فیلم نیز گفت: خوشحالم که در کنار شما هستم و فرصتی برای گفت و گو در مورد فیلم رو در رو داریم. امروزه شکل بازیگری و اختراع سینما و نگاه بازیگری تغییر کرده است. این روزها نگاه کارگردان به بازیگری تغییر کرده و گاهی خودش می تواند در یک اثر هنری نقش آفرینی کند، به مرحله ای رسیده ایم که نه تنها کارگردان بازیگر را انتخاب می کند، بلکه گاهی حتی بازیگر هم کارگردان را انتخاب می کند. دوستی کارگردان این فیلم با بازیگران باعث شد تا نمایش احساسی به جای گفتن دیالوگ امکان پذیر شود.

کبری کیپ دیگر بازیگر این فیلم نیز گفت: خیلی خوشحالم که بعد از سال ها فیلمی از ترکیه در ایران اکران می شود. اولین بار است که در ایران هستم و با ایرانی ها این فیلم را می بینم. از فضای استقبال مردم خیلی خوشم آمد.

لازم به ذکر است سینماهای گروه سینمایی هنر و تجربه این روزها مشغول نمایش فیلم «درخت خنگ» هستند.